Artur Pałyga
Nieskończona historia
Reżyseria: Małgorzata Warsicka
Premiera: 16 stycznia 2016, Duża Scena
Zwykła kamienica. W niej zaprzyjaźnione staruszki, młoda matka, kłótliwa para, suka Aza. Ich życie toczy się tym samym torem, dzień po dniu. Jednocześnie tuż za ich plecami kryje się tajemnica. Nie odstępuje ich ani na krok. Czasem tylko ją przeczuwają, a czasem wyraźniej daje o sobie znać – na przykład wtedy, gdy umiera pani Dworniczkowa.
„Nieskończona historia” jest jak utwór muzyczny spleciony z codziennych spraw – zasłyszane w domu, w pracy czy na ulicy, mają swój własny rytm, którego na co dzień nie dostrzegamy. Wspólnego tonu szukają w niej różne postaci i emocje, rozpięte między tym, co śmieszne i wzniosłe, poważne i banalne.
Twórcy z dystansem i humorem szukają odpowiedzi na najważniejsze pytania, a ich podstawowym narzędziem staje się muzyka – wychodząc od formy barokowego chóru i na radiowej transmisji na żywo kończąc.
Artur Pałyga Nieskończona historia
Reżyseria: Małgorzata Warsicka
Muzyka: Karol Nepelski
Scenografia: Marcin Chlanda
Ruch sceniczny: Dawid Lorenc
Kostiumy: Grupa Mixer
Fotografie: Wojtek Szabelski
Udział biorą: Anna Magalska, Ewa Pietras, Matylda Podfilipska, Julia Sobiesiak, Mirosława Sobik, Teresa Stępień-Nowicka, Jarosław Felczykowski, Paweł Kowalski, Tomasz Mycan, Arkadiusz Walesiak, Grzegorz Wiśniewski, Bartosz Woźny.
Czas trwania: 1 godzina 20 minut (bez przerwy)
Licencja na wystawienie utworu została wydana przez Agencję Dramatu i Teatru ADiT.
Spektakl otrzymał II Nagrodę w 22. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Wyróżnienie otrzymał także zespół aktorski oraz reżyserka spektaklu, Małgorzata Warsicka.
Ogólnopolski Konkurs na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej ma na celu nagradzanie najciekawszych poszukiwań repertuarowych w polskim teatrze, wspomaganie rodzimej dramaturgii w jej scenicznych realizacjach oraz popularyzację polskiego dramatu współczesnego. Konkurs organizowany jest przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie.
Recenzja:
„Ten niezwykle czuły tekst wymagał od zespołu wielkiej pracy – sztuka przypomina oratorium, które nawiązuje pod względem stylistycznym do kantat Bacha i chorałów gregoriańskich, choć do tego ostatniego kanonu odwołuje się mało ortodoksyjnie, bo pozwala sobie na wielogłosowość. Tak czy inaczej zespół toruńskiego teatru wykonał pod okiem kompozytora Karola Nepelskiego kawał solidnej muzycznej roboty.”
Grzegorz Giedrys, Gazeta Wyborcza Toruń
Non omnis moriar…, Anita Nowak, Teatr dla Was
Nic po nas nie zostanie, Grzegorz Giedrys, Gazeta Wyborcza Toruń
Kamienica, opus 4, Andrzej Lis
Śmierć w pustym mieszkaniu, Artur Duda, Teatr
Lęki nasze poranne i wielka tajemnica, która czasem przypomina o sobie, Mirosława Kruczkiewicz, Nowości
W intencji codzienności, Jan Karow, teatrakcje.pl