Partner: Teatroteka Szkolna/ Instytut Teatralny

SŁOWA KLUCZE:

+ NOWE SPOJRZENIE
+ LISTA LEKTUR
+ NARZĘDZIA DO PRACY
+ OD NOWA
+ INACZEJ
+ TEATR I SZKOŁA
+ ZABAWA- NAUKA
+ ENERGIA 

IDEA:
Chcemy zaproponować nauczycielom możliwość zyskania nowych narzędzi do pracy oraz pokazać przydatność metod teatralnych w edukacji szkolnej. Bliska jest nam idea nauki przez zabawę i poznawania teorii poprzez działania praktyczne. Wspierając rozwój czytelnictwa w Polsce, chcemy zaproponować wspólną pracę nad wybranymi pozycjami z listy lektur. Staną się one materiałem do pracy pedagogów, artystów teatru z nauczycielami szkół podstawowych i ponadpodstawowych. Podczas zajęć sprawdzimy, jak inaczej możemy spojrzeć na tekst i autora. Wspólnie stworzymy scenariusze, które będą mogli Państwo wykorzystać podczas lekcji. Jesteśmy pewni, że będzie to dla nauczycieli ożyw cze doświadczenia i wyjdą Państwo z warsztatów z potężną dawką energii do działania.

Prowadzenie: artyści teatralni, pedagodzy teatru
Miejsce: przestrzeń teatru
Grupa docelowa: nauczyciele
Liczba uczestników: 20 osób
Czas trwania: 2-4 godzin 
Koszt: pojedyncze warsztaty 50 zł
Zapisy: edukacja@teatr.torun.pl

PROPONOWANE TEMATY ZAJĘĆ:

Brzydkie Kaczątko
Czasem każdy z nas czuje się inny niż grupa, w której przebywamy. Bywa, że wiąże się to z odepchnięciem, niezrozumieniem, wyśmiewa niem. Skąd czerpać wtedy siłę? Co wspaniałego jest w byciu innym niż reszta? Jak akceptować inność i współdziałać pomimo różnic? Co to znaczy „rozpostrzec skrzydła”? Jak czuję się ktoś, kto ma rozpostarte skrzydła? „Brzydkie Kaczątko”, klasyczna baśń Andersena, będzie dla nas punktem wyjścia do rozmów na temat poczucia własnej wartości, odwagi w byciu tym, kim się czuje, że jest.

Pinokio
Ten niegrzeczny, nieposłuszny, wymagający dyscyplinowania Pinokio… Czy na pewno? Podczas warsztatów przewrotnie spojrzymy na baśń Carla Collodiego. Kiedy warto się buntować? Jak to, co niektórzy nazywają nieposłuszeństwem, pozwala nam się rozwijać? Dlaczego czasem musimy złamać zasady, by odkryć, kim jesteśmy? I jak to robić, żeby nie krzywdzić innych? Podczas warsz tatów ruszymy w fascynującą podróż śladami Pinokia oraz tych, którzy robią rzeczy społecznie często niezrozumiane: są podróżni kami, himalaistami, żeglarzami. „Pinokio” to bowiem też opowieść o chłopcu, który marzył o przygodach i w nich chciał odkryć swoją tożsamość. Proponowane zajęcia dają nauczycielom narzędzia do pracy z dziećmi na temat świadomości ciała, tego jak się poruszamy, jak jesteśmy zbudowani. Co czuł Pinokio będąc drewnianym pajacykiem? Jak chodził, jak przekręcał głowę, jak trzymał elementarz w ręku? Jak z drewna może narodzić się życie? Jak z pajacyka narodził się chłopiec?

Lalka
Romantycy kontra pozytywiści, serce versus rozum, wiara przeciwstawiona szkiełku… Czy naprawdę jesteśmy skazani na takie podziały? W „Lalce” Prusa poznajemy trzy pokolenia idealistów: Ignacego Rzeckiego – romantyka, Juliana Ochockiego – pozytywistę i Stanisława Wokulskiego, który łączy w sobie obydwa podejścia do rzeczywistości. W czasie warsztatów zastanowimy się, co nam dają te światopoglądy, do czego nas inspirują i w jaki sposób są obecne we współczesnej Polsce. Poprzez odgrywanie ról, będziemy wzmacniać empatię i umiejętność twórczej rozmowy z drugim człowiekiem.

Mazurek Dąbrowskiego
Czego na pewno nie będziemy robić? Śpiewać hymnu automatycz
nie, z przymusu, bez skupienia na jego znaczeniach. Przyjrzymy mu się jako pieśni bardzo ważnej. Zastanowimy się, o czym on opowiada i co opisywane w nim wydarzenia mogą znaczyć dla nas – żyjących w Polsce w 2018 roku. Porozmawiamy także o samej formie i stworzymy nasze małe hymny. „Mazurek Dąbrowskiego” będzie inspira cją do rozmowy o nowoczesnym patriotyzmie i roli każdego z nas w tworzeniu państwa.

Lekcja historii teatru: teatr starożytnej Grecji (wstęp)
Antyczna tragedia („Antygona”, „Król Edyp’) będą punktem wyjścia do rozmów o teatrze antycznym, a tym samym o początkach teatru europejskiego. Wskażemy na związki teatru z religią i rytuałem. Zobaczymy, jaką rolę odgrywał w społeczeństwie. Co ma wspólnego teatr antyczny z teatrem współczesnym? Jak rytm antyku wybrzmiewa we współczesności? Zbudujemy nasze własne definicje teatru? Zastanowimy się nad pytaniem – czym dla starożytnych Greków był teatr antyczny? Celem zajęć jest poszukanie z uczniami odpowiedzi na pytanie: dla czego teatr wymyślony w VI wieku p.n.e przetrwał? Jakie są jego źródła? Co jest potrzebne do stworzenia teatru? Jak bardzo teatr antyczny różni się od teatru współczesnego? Po co ludzie wymyślili teatr? Inspiracją do pracy będzie twórczość Marty Górnickiej i jej wypowiedź na temat roli Chóru:

„Moje myślenie o teatrze zawsze było radykalne. Wierzę w siłę chóru. Wierzę w to, że chór zmienia, narusza tabu, że głos choreutów dotyka widza, rozmawia z nim. Współczesny teatr zapominając o chórze pozbywa się czegoś bardzo ważnego i mocnego – tragiczności i możliwości dyskutowania z rzeczywistością. Teatr pozbawiony chóru dzisiaj jest kompletnie martwy, staje się zwykłym widowiskiem, rozrywką. Dlatego właśnie chór. Bo jest narzędziem zmiany czerpiącym siłę z rytmu i mądrości antyku. Bo mówi o czymś ważnym.”

Marta Górnicka, Culture.pl

Newsletter

Tylko ciekawe wiadomości

Zapisz się na nasz newsletter. Wysyłamy wiadomości raz w miesiącu, prezentując repertuar i nowości w ofercie teatru, a także atrakcyjne zniżki dla subskrybentów.

zapisz się