Opis spektakli

22 maja (niedziela)

Schaubühne am Lehniner Platz (Berlin/Niemcy)
Henrik Ibsen Wróg Ludu
Reżyseria: Thomas Ostermeier 

Doktor Stockmann odkrywa, że woda pitna i lecznicza jest skażona ściekami przemysłowymi. Żąda opublikowania wyników swych badań i przebudowania sieci wodociągów miejskich.  Wpływowi obywatele i dziennikarze obiecują poparcie wniosku. Brat doktora, radny miejski, uważa, że wpłynie to ne­gatywnie na opinię miejscowości uzdrowiskowej.  Decydenci miejscy próbują zatuszować fakt zanieczyszczenia wody.

Lekarz hołduje zasadzie transparentności. Dla niego sprawa ta nie ogranicza się tylko do uzdrowiska stanowiącego zagro­żenie zdrowotne, lecz dotyczy społeczeństwa jako takiego. Dramat Ibsena balansuje na cienkiej linii stanowiącej granicę między uczciwością i fanatyzmem. Do jakiego stopnia zasa­da transparentności przystaje do rzeczywistości skomercjali­zowanego społeczeństwa?

Thomas Ostermeier , wybitny niemiecki reżyser  prezentował spektakle trzykrotnie w Toruniu. Za  „Ogień w głowie” Mayenburga  otrzymał w 1999 r. III nagrodę festiwalu oraz nagroda tygodnika „Polityka”.

Czas: 2h 30 (bez przerwy)  
Spektakl z polskimi napisami


fot. Arno Declair

 

23 maja (poniedziałek)

Teatr im. Wilama Horzycy (Toruń/Polska)
Jerzy Andrzejewski Bramy raju
Adaptacja i reżyseria: Krzysztof Rekowski

Każda miłość jest trudna. Zwłaszcza ta pierwsza, niepojęta, niespodziewana. Niejednokrotnie wiąże się z samotnością, brakiem akceptacji i zrozumienia własnego wyboru. Czym miłość jest dla młodej osoby? Fascynacją, zauroczeniem, pożądaniem, ale i poświęceniem siebie samego dla drugie­go człowieka. Nie zawsze są to przyjemne motyle w brzuchu. Uczucie nieodwzajemnione i skryte staje się balastem i cier­pieniem. Wtedy też człowiek jest w stanie zrobić wszystko.

Bohaterowie „Bram raju” Jerzego Andrzejewskiego, aby być blisko drugiej osoby, porzucają swoje rodziny i ruszają z misją wyzwolenia Ziemi Świętej z rąk muzułmańskich. Słynna kru­cjata dzieci z 1212 roku, wędrówka tysiąca dziewczyn i chłop­ców, dla niektórych w rzeczywistości okazuje się rozliczeniem z własnymi uczuciami. To historia o pięciu różnych obrazach miłości. O wierze, nadziei i miłości, które potrafią zgubić, ale i dać wolę do walki, do wielkich czynów. Nawet tych z góry skazanych na porażkę.

 Czas: 1h 45 (bez przerwy) 

2015_10_17 Torun Teatr Wilama Horzycy w Toruniu. Premiera "Bram raju" Jerzego Andrzejewskiego" w rezyserii Krzysztofa Rekowskiego. Fot. Wojtek Szabelski / freepress.pl freepress.pl agencja fotograficzna skr. poczt. 116 87-100 torun 1 tel. + 48 601 68 21 31
fot. Wojtek Szabelski/freepress.pl

 

Rimini Protokoll (Berlin/Niemcy)
Helgard Haug, Daniel Wetzel, Mein kampf  na podstawie Adolfa Hitlera 
Reżyseria: Helgard Haug, Daniel Wetzel

Rimini Protokoll idzie tropem napastliwych tekstów Adolfa Hi­tlera, starając się zrozumieć i dać wyjaśnienie dla głęboko za­korzenionego mitu „Mein Kampf” (Moja walka). Książka Adol­fa Hitlera została opublikowana w latach 1925-26. Pod koniec II wojny światowej krążyły po świecie miliony egzemplarzy. Przez dziesięciolecia ten propagandowy tekst otaczała aura „zakazanej księgi” i dlatego fascynuje do dziś. Strzeżone przez Wolne Państwo Bawarii prawa autorskie do tej książki wygasły z końcem 2015 r. Co leży u podstaw mitu „Mein Kampf”? Ja­kie właściwie treści są w niej zawarte? Czy ta książka jest nadal zagrożeniem? W swym najnowszym spektaklu, reżyserzy te­atralni Helgard Haug i Daniel Wetzel szukają odpowiedzi na te pytania. Od uniwersyteckich szaf z literaturą zakazaną trzy­maną pod kluczem, przez niemieckie strychy, po pchle targi za granicą, Helgard Haug i Daniel Wetzel podążają szlakiem książki, która do dziś zachowała swój wybuchowy charakter, zarówno pod względem historycznym, jak i politycznym.

Rimini Protokoll jest teatrem zaangażowanym. Realizuje spektakle o tematyce ważnej dla Europy. Czas: 2h (bez przerwy) 
Spektakl z przekładem symultanicznym (słuchawki) na język angielski i polski.


fot. Candy Welz

 

24 maja (wtorek)

De Warme Winkel (Utrecht/Holandia) 
Gawriło Princip 
Reżyseria: De Warme Winkel/Marien Jongewaard

28 czerwca 1914 r. Gawriło Princip z grupą pięciu przyjaciół dokonuje zamachu na życie habsburskiego następcy tronu, Franciszka Ferdynanda, podczas jego wizyty w Sarajewie. Pistolety się zacinają, a granaty wybuchają zbyt późno bądź wcale; zamach kończy się porażką. Franciszek Ferdynand po­dejmuje decyzję o zmianie trasy wizyty. Wszyscy o tym wie­dzą, oprócz kierowcy. Głodny i rozczarowany Gawriło wcho­dzi do piekarni. Gdy wychodzi ze sklepu, widzi jak samochód arcyksięcia przejeżdża tuż przed jego nosem. Nie ma czasu na wyciągnięcie pistoletu, ale, ku jego zdziwieniu, samochód zatrzymuje się i zaczyna manewr cofywania. Celny strzał, któ­ry zabija arcyksięcia, zaczyna wielką wojnę światową.

„Gawriło Princip” jest spektaklem o ginącym świecie, o idio­cie, który obala elity tego świata, o subiektywności histo­riografii, o silnej ręce przeznaczenia i o wymierzaniu spra­wiedliwości na własną rękę. „Gawriło Princip” to deliryczna rekonstrukcja teatralna rodem z pola bitwy.

Czas: 2h (bez przerwy)   
Spektakl z przekładem symultanicznym (słuchawki) na język angielski i polski.


fot. Sofie Knijff

STAN (Antwerpia/Belgia)
Antoni Czechow „Wiśniowy sad” 
Reżyseria: zespół STAN

Po „Wujaszku Wani”, „Iwanowie”, „Trzech siostrach”, „Płato­nowie” i „Oświadczynach”, STAN wystawił sztukę Czechowa po raz szósty. „Kolejna sztuka, którą piszę z pewnością bę­dzie śmieszna, bardzo śmieszna, przynajmniej w zamierze­niu”. Tak pisał o „Wiśniowym sadzie” Antoni Czechow do Olgi Knipper. Na pytanie: dlaczego Czechow? Zespół odpo­wiedział: „Anton Pawłowicz Czechow pozostawił niezatarte piętno na historii teatru, a jego proza, listy i sztuki teatralne są nadal uważane z jedne z najpiękniejszych w literaturze światowej. Jego zrozumienie najgłębszych uczuć człowieka nie ma sobie równych, a jego wgląd w ludzkie zachowania – fenomenalny. Należy do tej niewielkiej grupy autorów, którzy umożliwili nam wyruszenie w podróż w poszukiwaniu sensu człowieczeństwa i których przenikliwość pomaga nam za­chować lub odzyskać zdrowie psychiczne, zarówno w sensie indywidualnym jak i zbiorowym.”

Czas: 2h 20 (bez przerwy)
Spektakl z przekładem symultanicznym (słuchawki) na język angielski i polski.


fot. Koen Broos

 

25 maja (środa)

Theater Mitu (Nowy Jork/USA)
Rubén Polendo, Juárez: Mitologia dokumentalna 
Reżyseria: Rubén Polendo

Meksykańskie miasto zyskało w 2008 r. złą sławę „światowej stolicy morderstw”. Reportaże o ginących młodych kobietach, których ciała znajdowano na pustyni powstały także w Polsce. Leżące po drugiej stronie granicy amerykańsko-meksykańskiej El Paso w Teksasie zostało równocześnie ogłoszone „najbez­pieczniejszym z większych miast amerykańskich”. Graniczne miasto Juárez stało się symbolem paradoksu globalizacji: wie­dza o różnicach ekonomicznych i chęć migracji przez pozor­nie otwarte granice doprowadziły do budowy murów i kumu­lacji ludzkich nieszczęść na wielką skalę. Grupa teatralna Mitu, pięć razy odwiedziła okolice Juárez/El Paso w latach 2012-13, gdzie prowadziła badania i przeprowadzała wywiady.

Spektakl „JUÁREZ: Mitologia dokumentalna” to swoista kwe­renda wspomnień z bliskiej i dalekiej przeszłości, a także pyta­nie o przyszłość. Czy istnieje nadzieja w piekle?

Czas: 1h 35 (bez przerwy)  
Spektakl z przekładem symultanicznym (słuchawki) na język polski.


fot. Justin Nestor

 

26 maja (czwartek)

Teatr Modrzejewskiej (Legnica/Polska) 
Adolf Nowaczyński Car Samozwaniec czyli polskie na Moskwie gody 
Reżyseria: Jacek Głomb

Spektakl według zapomnianego dramatu z 1908 roku au­torstwa jednej z najbardziej kontrowersyjnych postaci mię­dzywojennego dwudziestolecia, Adolfa Nowaczyńskiego – znanego z ostrego, niewybrednego języka. Sztuka opowiada o niezwykłym, choć niezbyt dobrze znanym epizodzie na­szych dziejów, kiedy to w 1605 roku pomogliśmy zdobyć tron carski Dymitrowi Samozwańcowi I. Polacy na Kremlu jako zdobywcy i tryumfatorzy, dworskie intrygi i zderzenie skrajnie odmiennych światów Zachodu i Wschodu, polsko-rosyjskie zbliżenia i antagonizmy – to wszystko w oryginalnej opowie­ści, która łączy w sobie napięcie politycznego thrillera i do­tkliwą aktualność.                                

W 2000 r. Jacek Głomb pokazał na festiwalu „Koriola­na” Shakespeare’a. Spektakl prezentowany był w niesa­mowitych wnętrzach Fortu IV.

Czas: 2h (bez przerwy)   

 
fot. Karol Budrewicz

 

Narodowy Teatr Dramatyczny/Teatr Miejski /Cankarjev Dom (Lublana/Słowenia)
Homer Iliada 
Reżyseria: Jernej Lorenci

„Iliada” jest sceniczną realizacją epopei Homera. Reżyser zdecydował się na pracę ze stosunkowo nieliczną grupą (dwunastu) aktorów. Realizatorzy skupili się na słowie, narra­cji, rytmie, oraz na wykorzystaniu sfery dźwiękowej dla ilustro­wania prowadzonej opowieści. Spektakl składa się z dwóch części: pierwsza wiernie oddaje oryginalny tekst Homera, stopniowo wprowadzając trzy światy „Iliady”: grecki, trojański i świat bogów. Druga część to wielka rzeź, którą była wojna trojańska: jej bitwy zlewają się w jedną tak, jak ofiary stają się jedną wielką wszechofiarą. Ważną rolę pełni tu muzyka, a ostatnia piosenka „We are going to die” pozostaje jeszcze na długo po spektaklu w głowach widzów. W przedstawieniu grają wybitni aktorzy ze Słoweńskiego Teatru Narodowego i Teatru Miejskiego w Lublanie.

Czas: 3h (1 przerwa)  
Spektakl z polskimi napisami.


fot. Peter Uhan

 

27 maja (piątek)

(Santiago/Chile)
Roberto Farías, Pablo Larraín  Dostęp
Reżyseria: Pablo Larraín

Sandokan jest sprzedawcą ulicznym. Handluje różnymi pro­duktami w autobusie Transantiago. Historia Sandokana to opowieść o krzywdzie: o dziecku molestowanym, wykorzysty­wanym seksualnie przez księży i biznesmenów. Sandokan jako dziecko został umieszczony w SENAME (centrum reintegra­cji dla młodzieży), w którym stał się ofiarą przemocy i gwałtu. Te doświadczenia doprowadziły do jego nieodwracalnej demo­ralizacji. Żeby przeżyć, Sandokan musi coś sprzedać. Jednak czuje potrzebę opowiedzenia swej historii, żeby uzyskać DO­STĘP, dostęp do miejsca, na które w swojej opinii zasłużył.

Jego świat to kryzys, jego świat to siła, seksualność i miłość.

„Dostęp” to opowieść o współczesnym miejskim gladiatorze, o życiu, bólu i przyjemności, narkotykach i przestępcach, którą Sandokan opisuje językiem półświatka – świata, z jednej stro­ny, potwornego, a z drugiej – poetyckiego.

Zapraszamy również na film „Klub” (El Club). Wspólnym mianownikiem filmu i spektaklu są reżyser, aktor i temat. A że temat jest ważny, udowodniła szanowna akademia przyznając Oskara filmowi „Spotlight”. 28 maja g. 12.00, CKK Jordanki

Czas: 55 minut (bez przerwy)  
Spektakl z przekładem symultanicznym (słuchawki) na język angielski i polski


fot. Pablo Lorrain

 

Teatr Miejski (Rejkiawik/Islandia)
Anton Czechow Mewa
Reżyseria: Yana Ross

„Mewa” jest prawdopodobnie jednym z największych tek­stów dramatycznych wszechczasów. Jest to wspaniałe po­łączenie komedii i dramatu. Traktuje o życiu jako takim, ale przede wszystkim o życiu poprzez sztukę, życiu w miłości i życiu bez miłości. Siemion kocha Maszę, Masza kocha Konstantina, który kocha Ninę, a Nina kocha pisarza, który kocha tylko siebie. Wszyscy w sposób beznadziejny oddają się sztuce. Są wśród nich artyści już uznani i ci, którym się nie udało, doświadczeni i naiwni, zaczynający karierę i ją kończą­cy. Ta przeszywająca serce i głęboko zapadająca w pamięć sztuka jest słodko-gorzkim portretem człowieka zmagające­go się z odwiecznym pytaniem: „Jak tu żyć?”. Czy ta historia brzmiała tak samo 100 lat temu w Rosji jak w dzisiejszym Rejkiawiku?

Yana Ross w Polsce wyreżyserowała „Koncert życzeń” Franza Xaviera Kroetza z wspaniałą rolą Danuty Stenki oraz „Jezioro” Michaiła Durnienkowa w TR Warszawa.

Czas: 3h (1 przerwa)
Spektakl z przekładem symultanicznym (słuchawki) na język polski


fot. Grímur Bjarnason

 

28 i 29 maja (sobota i niedziela)

Peeping Tom (Holandia/Belgia)
Ojciec
Reżyseria:  Franck Chartier
Dramaturgia: Gabriela Carrizo

Ciepła i opowiedziana z humorem historia ojca. „Ojciec” rozgry­wa się w domu starców, gdzieś głęboko w piwnicy. Pojedyncze okno jest umieszczone zbyt wysoko, by można było przez nie spojrzeć na zewnątrz lub je otworzyć. Jest jak znak określający zanikającą granicę między życiem i śmiercią. To przestrzeń poza światem żywych, lecz jeszcze nie zmarłych.

U starych ludzi czas wydaje się zwalniać i dostosowywać do spo­wolnionego rytmu ich gestów; elokwentna mowa może być odbie­rana jako bełkot, a muzyka jako hałas; obrazy się rozmazują, a sam świat wydaje się mieć jakiś sens, o ile uosabia wspomnienie czy projekcję umysłu.

Z goryczą zaprawioną dowcipem, „Ojciec” zgłębia proces dez­integracji ludzkich zdolności umysłowych, ukazując moment, w którym wyobraźnia lub choroba starca, współczesnego Don Ki­chota, stale grozi zepchnięciem realiów życia codziennego domu starców w odmęty urojonego świata wyobraźni.

Takiego spektaklu Toruń jeszcze nie widział. Mądry, dowcipny, poważny, ale z dużą dozą humoru. Aby mogło zobaczyć go jak najwięcej widzów prezentujemy dwa pokazy dzień po dniu. Zapraszamy! 

Czas: 1h 30 (bez przerwy)
Spektakl z polskimi napisami


fot. Herman Sorgeloos